Line-up’lara bakınca tablo net: kadın isimler ‘renk’ olarak ekleniyor, ‘omurga’ olarak değil. Bu, tek tek kötü niyetten çok sistem alışkanlığı. Alışkanlık da politika ile bozulur.
Kontenjan değil, kural
Kota tartışması yorucu olabilir; ama ölçülebilir hedefler olmadan ‘eşitlik’ lafta kalır. Küçük mekânlar için pratik kural önerisi: gece başına en az iki kadın/ non-binary performans, en az birinin set süresi headliner’a yakın.
Güvenlik ve teknik
Sahnede eşitlik sadece isim listesi değil. Soyunma odası, backstage erişimi, ses mühendisi iletişimi, taciz protokolü. Bunlar ‘ekstra’ değil, prodüksiyon checklist’i.
Bu yazı bir manifesto değil; bir hatırlatma. Sahne büyüyorsa, kimin sahnesi olduğu sorusu da büyümek zorunda.